1 Korinthiërs 13 vers 13 verteld ons in de king james vertaling: “and now abideth faith, hope, CHARITY, these three; but the GREATEST of these three is CHARITY” (het loont om heel hoofdstuk 13 van 1 Korinthiërs te lezen en je zal ook hier in gaan zien dat in de king james vertaling niet over LOVE maar over CHARITY gesproken wordt).
Maar wat houdt deze “liefde” nu eigenlijk in? En staat het Engelse CHARITY uit de king james vertaling niet voor iets heel anders? Namelijk LIEFDADIGHEID?
Is het “gewoon” je naaste lief hebben in je hart tot zover dat voor mensen tegenwoordig nog mogelijk is en verder maar je dagelijkse gang gaan en leven leiden?
Er staat geschreven dat in de einde der tijden het geweten van de mensen dichtgeschroeid zal worden en door het leven naar wetteloosheid de liefde in velen zal verkillen…
Ieder die langs een dakloze of hulpbehoevende, in welke situatie ook, voorbij loopt en deze negeert heeft zijn of haar geweten alreeds dichtgeschroeid en de liefde in diens hart verkild…
Ieder die weet dat zijn of haar medemensen in nood is, verdriet heeft, of ziekte/zwakheid ondervind en dit negeert heeft zijn of haar geweten alreeds dichtgeschroeid en de liefde in diens hart verkild…
Ieder die zijn of haar naaste niet liefheeft als zichzelf en enkel leeft voor zelfbelang of het belang voor zijn of haar geliefden heeft zijn of haar geweten gedempt of dichtgeschroeid…
Ook onder de zogenoemde gelovigen is dit iets om ernstig te overpeinzen…
Er is verschil tussen het BEWONDEREN van Jezus en het VOLGEN van Jezus…
Hoe staat het met jouw medemens in jouw omgeving? Kijk je nog wel eens om je heen hoe het met je medemens gaat en of je nog dienstbaar kan zijn?
Hoeveel zogenoemde “christenen” reageren wel niet verontwaardigd in verdediging en liegen dan zelfs vaak wanneer ze geconfronteerd of vermaand worden met een zonde die ze begaan of waarin ze leven?
Roepen daarna zelfs vaak “ik heb niets fout gedaan, hij of zij maakt zelf ook nog wel fouten… hij of zij moet niet denken dat ze heilig zijn” en vervolgens leggen ze hun klachten over de liefdevolle vermaning bij anderen neer in kwaadsprekerij en roddel…
De vermaning welke OPBOUWEND had kunnen zijn wordt verworpen en ze zondigen alleen nog meer…
Zie je… de “christen” welke in de kerken en gemeenschappen nagenoeg allemaal beweren ZONDIGE mensen te zijn (en blijkbaar blijven) beweren in hun dagelijks leven “NIETS FOUT TE DOEN” wanneer ze op hun zonden en slechte eigenschappen worden aangesproken…
GIJ GEHEEL ANDERS? Ik zie geen verschil met de wereld…
Zo zien we heel duidelijk dat HET GEWETEN BIJ VELEN AL LANG IS DICHTGESCHROEID want hoewel ze erkennen zondaar te zijn blijven ze vast beweren niets fout te doen en praten zichzelf schoon door met het vingertje naar anderen te wijzen…
Ik hoop en bid voor hen dat ze zich bekeren voor Jezus Christus komt… Het oordeel begint bij ZIJN gemeente…